Wszystko na większą chwałę Boga.

Te i tym podobne słowa powtarza św. ojciec Ignacy w swoich konstytucyach trzysta siedemdziesiąt sześć razy. Suar. de rel.

Powodzenie w nowym roku i w całem życiu naszem polega na tem, abyśmy każdej chwili naszego czasu i każdej naszej czynności użyli jedynie i wyłącznie na chwałę Boga. Tego żąda Bóg od nas prawem swojej najwyższej władzy; tośmy mu winni jako jego poddani.

Kto swojej własnej, nie bożej chwały szuka, ten jest złodziejem i grabicielem; albowiem Bogu samemu należy się chwała, a nam wstyd i wyrzuty. Chwała boska powinna być dla nas bodźcem i hasłem obowiązku.

Nikt nie wyrządza sobie większej szkody jak ten, kto więcej dba o swoję, aniżeli o chwałę bożą; taki bowiem traci razem chwałę doczesną i wieczną i jest zawsze nędznym: nędznym tu, bo pozbawiony prawdziwej, nędzny tam, bo pozbawiony wszelkiej chwały.

Kiedyś, ale niestety za późno, będą tacy musieli wyznać, mówiąc: Całą noc pracowaliśmy, a niceśmy nie ułowili. Owo nic – to chwała ludzka; jak kwiat polny podnosi wysoko głowę, ale wnet zostaje zdeptaną; jak para idzie do góry i niknie. Jeźli chwałę cenisz, to szukaj prawdziwej.