W “Kalendarzu całego roku” zawartym w “Śpiewniku dla ludu katolickiego…” z roku 1900 pod tą datą znajduje się wspomnienie św. Eufrozyny. W późniejszych kalendarzach wspomnienie to jest obchodzone w obrządku łacińskim w dniu 1 lub 16 stycznia (ale przez karmelitów w dniu 11 lutego), a na wschodzie  25 września.

LegendaEurozyna mówi, że św. Eufrozyna urodziła się w Aleksandrii, jako jedyna córka bogacza Paphnutiusa, który pragnął by poślubiła bogatego młodzieńca. Eufrozyna jednak poświęciła swoje życie Bogu. Nie widząc innego sposobu, aby pokrzyżować zamiary swojego ojca, przebrała się za mężczyznę, przyjęła imię Smaragdus i została przyjęta do klasztoru w pobliżu Aleksandrii, gdzie żyła jako mnich przez 38 lat.

Niedługo po wstąpieniu do klasztoru, Eufryzyna – żyjąc jako Smaragdus-  zwróciła uwagę opata z powodu żywego zaangażowania się w życie ascetyczne, dlatego wybrał ją by dbała o potrzeby duchowe i wspierała  Paphnutiusa po stracie córki, co zresztą czyniła udzielając mu pomocnych rad i pocieszenia. Swą prawdziwą tożsamość ujawniła dopiero w obliczu zbliżającej się śmierci.
Zachęcony przykładem swojej córki w jej poświęceniu dla Chrystusa, po śmierci Eufrozyny około roku 470, również Paphnutius wstąpił do klasztoru .

Opowieść o  Eufrozynie jest zaczerpnięta z dzieła “Żywot św. Katarzyny z Sieny”. Nowoczesna nauka wskazuje, jednak, że cała ta historia może być tylko pobożną fikcją i podważa historyczność  zarówno św. Eufrozyny jak i jej ojca Paphnutiusa…