Tę postać św. Marcelibardzo trudno zidentyfikować w malarstwie i rzeźbie. Marceli był papieżem, więc często ukazuje się go w potrójnej tiarze i z krzyżem z trzema poprzeczkami. Jego atrybutami są również dyscyplina, konie przy żłobie oraz osioł.

Pontyfikat Marcelego przypadł na lata 308 – 309. Papież ten niezwykle surowo oceniał chrześcijan, którzy w czasie prześladowań wyrzekli się wiary, co poskutkowało wypowiedzeniem mu posłuszeństwa  św. Marceli2przez większość wspólnoty św. Marceli 1Kościoła rzymskiego. Ponieważ doprowadziło to do przelewu krwi, cesarz Maksencjusz (ok. 279-312) oskarżył Marcelego o wywołanie publicznych niepokojów. Marceli został obity rózgami, a następnie wygnano go i zmuszono, by został pasterzem bydła. Legenda mówi nawet, że cesarz zamienił kościół na stajnie, a św. Marceli był tam stajennym. Po wielu udrękach zakończył swoje życie w nędzy.

Marceli jest więc patronem stajennych i co ciekawe miasta Racibórz, gdyż według raciborskiej legendy 16 stycznia 1241 roku Tatarzy oblegający miasto uciekli, kiedy w obłokach ukazała się postać świętego. Wdzięczni mieszkańcy ufundowali figury wybawcy w kaplicy i na placu miejskim, a aż do roku 1871 dzień 16 stycznia obchodziło miasto jako swoją patronalną uroczystość z procesją po ulicach miasta. Obecnie, od 2010 roku, w czasie obchodzonych w czerwcu Dni Raciborza, na Placu Dominikańskim odbywa się Jarmark św. Marcelego.