Według legendy święty Paweł urodził się w bogatej rodzinie w Tebach (Egipt) ok. 228 roku. Otrzymał bardzo gruntowne wykształcenie humanistyczne. Wcześnie został sierotą, a na jego majątek czyhał pogański szwagier. W wieku ok. 16 lat, Paweł uciekł na pustynię, by tam schronić się przed prześladowaniami jakie w tym czasie groziły chrześcijanom, tam też, pomimo ustania zagrożenia, postanowił pozostać przez resztę swojego życia, spędzając czas w samotności, na modlitwie. Początkowo żywPaweł Eremitaił się tylko daktylami, a gdy po 30 latach palma uschła, każdego dnia przylatywał do niego kruk przynosząc mu połówkę chleba. Gdy Paweł miał ponad sto lat, odwiedził go św. Antoni- tego dnia kruk przyniósł cały bochenek.   Paweł Eremita zmarł ok. 341 roku, według życzenia został pochowany przez Antoniego na pustyni w dole wykopanym przez dwa lwy, przysłane gdy Antoniemu zabrakło siły na kopanie.

Paweł pustelnik jest patronem zakonu paulinów. W ich herbie znajduje się palma, lwy i kruk.

Paweł Eremita3 herb-zakonu-paulinow

 

 

 

 

 

 

 

 

W ikonografii święty ten jest ukazywany jako sędziwy starzec z długą brodą i łysiną. Ręce ma uniesione w modlitwie. Jego ubranie jest zrobione z liści palmowych, odsłania kolana i łokcie. Często przedstawiany jest z Paweł Eremita1odwiedzającym go św. Antonim. Do jego atrybutów należą: kruk, kruk z chlebem w dziobie, lew, przełamany chleb.